درباره اثر :

«مه‌آلودِ انزلی» تلاشی است برای به صدا درآوردن خاطره؛ خاطره‌ی صبح‌هایی که مه، دریا و ساحل را در آغوش می‌گرفت و زمان، آرام‌تر از همیشه می‌گذشت.
در این اثر، ویولنسل و پیانو در گفت‌وگویی آرام و شاعرانه، هم‌آغوشیِ دریا و ساحل را روایت می‌کنند. ملودی‌ها در میان سکوت و مه شناورند و فضایی رازآلود، رمانتیک و نوستالژیک می‌آفرینند؛ گویی شنونده در امتداد ساحل بندر انزلی، در نخستین ساعات بامداد، قدم می‌زند.
بندر انزلی، شهر کودکی، نوجوانی و جوانیِ من، بخش جدایی‌ناپذیر هویت هنری و جهان احساسی من است. این قطعه، ادای احترامی عاشقانه به شهری است که روح طبیعتش، هنوز در موسیقی من جاری است.