درباره اثر :

«گفت‌وگوی ناتمام» سوگ‌سرودی است برای خاموشیِ صدایی که پژواک آن را پایانی نیست. ادای احترامی است به جهانِ اندیشه و آفرینشِ بهرام بیضایی؛ جهانی که در آن اسطوره، تاریخ، نمایش و سینما، زبان مشترکِ حافظه‌ی این سرزمین‌اند.
در این اثر، پیانو، ویولنسل و کلارینت، سه روایت از یک گفت‌وگو را در هم می‌تنند؛ گفت‌وگویی میان انسان و خاطره، میان صحنه و سکوت، میان آنچه گفته شد و آنچه هنوز ناگفته مانده است.
قطعه با کادانسی ناتمام به سکوت می‌رسد؛ نه از آن‌رو که روایت پایان یافته، بلکه زیرا بعضی گفت‌وگوها، در غیاب نیز ادامه دارند.